Het verhaal achter Hazelaar

Waarom een haas?

In de Nederlandse taal staat de haas symbool voor schichtigheid: “een angsthaas”, “de haas slaat op de vlucht”. Een haas die zíjn angst overwint, draagt al een dubbele lading: zowel letterlijk (een dier dat van nature op zijn hoede is) als figuurlijk (de uitdrukkingen die we eraan gekoppeld hebben). Die laag-op-laag betekenis maakte de haas voor Larisa de natuurlijke held van dit verhaal.

Hazelaar groeit gaandeweg uit van een schichtig hazenkind naar iemand die durft te kiezen, niet omdat de angst weg is, maar omdat hij leert dat moed iets anders is dan onbevreesd zijn.

Waarom angst en moed?

Elk kind kent angst. De eerste schooldag, een onweer, iets onbekends in het donker, of het gevoel niet bij een groep te horen. Toch praten we er met kinderen niet vaak rechtstreeks over. Een verhaal kan dat wat een gesprek niet altijd lukt: het maakt het abstracte concreet, geeft het een naam, en laat zien dat ook anderen het voelen.

In Hazelaar zijn de drie reisgenoten elk een kant van die ervaring. Hazelaar zélf is bang en moet leren doorgaan. Karel de kip doet zo zijn best om geen stresskip te zijn dat hij soms juist over zijn eigen tenen struikelt: herkenbaar voor wie te veel piekert. En Kira de wijze kraai biedt het perspectief dat soms alleen iemand van buiten je kan geven.

Voor het verhaal was het belangrijk dat angst niet als een probleem wordt afgeschilderd dat opgelost moet worden, maar als een gevoel dat erbij hoort. Bang zijn is geen schande: dat is een van de spreekwoorden die het boek draagt, en het is ook de boodschap.

Waarom Nederlandse spreekwoorden?

Studio Mimpika heeft als missie de rijkdom van de Nederlandse taal levend te houden voor volgende generaties: via spreekwoorden, gezegden en uitdrukkingen. Spreekwoorden zijn een soort tijdcapsules: ze bewaren ervaringen van generaties vóór ons in beelden die ook nu nog werken. “Het hoofd koel houden”, “geen water is hem te diep”, “een gat in de lucht springen”: kinderen begrijpen ze als ze er een plaatje bij krijgen.

In Hazelaar zijn de spreekwoorden geen losse decoratie maar dragen ze de scenes. Hazelaar raakt het spoor bijster in het bos, springt een gat in de lucht als het lukt, leert het hoofd koel houden als de spanning oploopt. Door ze in een verhaal te verweven blijven ze hangen: niet als droge oefening, maar als een herinnering aan een moment.

Voor meertalige gezinnen en kinderen die het Nederlands nog aan het ontwikkelen zijn, zijn de spreekwoorden een extra brug. De illustraties geven de uitdrukking betekenis voordat een kind het woord kent.

De personages

Hazelaar:een hazenkind dat van zichzelf vindt dat hij “maar een angsthaas” is. Hij ontdekt gaandeweg dat angst niet zwakte is, maar een signaal dat er iets belangrijks gebeurt.

Karel de kip: een kip die heel erg zijn best doet om géén stresskip te zijn. Karel laat zien dat moed niet betekent niet meer voelen wat je voelt; soms is het juist de moed om je drukte toe te geven.

Kira de kraai: wijs, scherp en met overzicht. Kira speelt de rol die volwassen begeleiders soms spelen: niet voor je beslissen, maar je helpen je eigen keus te zien.

Alle personages zijn handgetekend en met aquarel ingekleurd. Geen digitale shortcuts; elke pagina is een eigen schilderijtje.

Wat ik hoop dat een kind meekrijgt

Dat het normaal is om bang te zijn. Dat moed iets stilletjes aan groeit, niet ineens er is. Dat woorden (en zeker de eeuwenoude beelden van onze taal) kunnen helpen om gevoel een naam te geven. En misschien vooral: dat doorgaan ondanks twijfel óók een vorm van overwinnen is.

Voor ouders, opa’s en oma’s, leerkrachten en begeleiders: Hazelaar is gemaakt om sámen te lezen. Het verhaal opent vanzelf gesprekken over momenten waarop een kind zich klein voelde, of juist heel groot durfde te zijn. Voorlees- gesprek-voorlees: zo werkt het boek het beste.